សុន្ទរកថា របស់ប្រមុខ ការទូតកម្ដុជា ថ្លែងនៅក្នុងកិច្ច ក្រុមប្រឹក្សាសន្ដិសុខ អង្គការសហប្រជាជាតិ

សន្ទរកថារបស់ឯកឧត្ដម ហោ ណាំហុង

ឧបនាយករដ្ឋមន្ដ្រី និង ជារដ្ឋមន្ដ្រីការបរទេសនៃព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា នៅក្នុងកិច្ចប្រជុំរបស់ក្រុមប្រឹក្សាសន្ដិសុខអង្គការសហប្រជាជាតិ

ក្រុងញូយ៉ក ថ្ងៃទី ១៤ ខែ កុម្ភៈ ឆ្នាំ ២០១១

 -លោកជំទាវប្រធានក្រុមប្រឹក្សាសន្ដិសុខអង្គការសហប្រជាជាតិ

-ឯកឧត្ដម លោកជំទាវសមាជិកក្រុមប្រឹក្សាសន្ដិសុខអង្គការសហប្រជាជាតិដ៏ឧត្ដុង្គឧត្ដម

 

— ជាបឋម  ខ្ញុំសូមថ្លែងអំណរគុណឯកឧត្ដម លោកជំទាវ ទាំងអស់  ដែលបានផ្ដល់ ឱកាសនេះឱ្យរូបខ្ញុំ មកជំរាបជូនក្រុមប្រឹក្សាសន្ដិសុខ អំពីសង្គ្រាមឈ្លានពានប្រឆាំងនឹងកម្ពុជា  ដែលប្រព្រឹត្ដទើ្បងដោយប្រទេសថៃ  ក្នុងថ្ងៃទី ៤-៥-៦ និង ៧ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ ២០១១ នៅទីតាំងជា ច្រើន។   ទីតាំងទាំងនេះសុទ្ធសឹងតែស្ថិតជ្រៅ ក្នុងដែនដីកម្ពុជា  ក្នុងនោះរួមមានៈ

9ប្រាសាទព្រះវិហារ  វត្ដកែវសិក្ខាគីរីស្វារៈ និង តំបន់ ឃ្មុំ ដែលស្ថិតនៅចម្ងាយតែ ៣០០ ម៉ែត្រ និង ៥០០ ម៉ែត្រពីប្រាសាទព្រះវិហារ។  

9 វាលឥន្រីយ៍ និង ភ្នំទ្រព្យ ដែលស្ថិតនៅចម្ងាយប្រមាណ ១.១២០ ម៉ែត្រ និង ១.៦០០ ម៉ែត្រ  ពីព្រំដែន តំបន់តាសឹម និងតំបន់ផ្សេងទៀត  ។ 

—ក្នុងការវាយប្រហារដោយកាំភ្លើងធំមកលើកម្ពុជា ប្រទេសថៃបានប្រើអាវុធទំនើបៗ ដោយ រួមទាំង គ្រាប់បែកចង្កោម កាំភ្លើងធំទំហំ ១០៥មម ១២០មម ១៣០មម និង១៥៥មម   បាញ់ ចូលដល់ទៅចម្ងាយ ២០គម  ក្នុងទឹកដីកម្ពុជា។   ការវាយប្រហារបស់ថៃមកលើកម្ពុជាចាប់តាំងពី ថ្ងៃទី ៤ កុម្ភៈ ឆ្នាំ ២០១១  បានបណ្ដាលឱ្យមានការខូច ខាតយ៉ាងដំណំជាច្រើនមកលើវត្ដកែវសិក ្ខាគីរីស្វារៈ  និងប្រាសាទ ព្រះវិហារ ដែលជាបេតិកភ័ណ្ឌពិភពលោក ព្រមទាំងបានធ្វើឱ្យមាន ការបាត់បង់ជីវិត ៦ នាក់ និង របួស ៧១ នាក់ ក្នុងចំណោមកងទ័ព និងប្រជាជនកម្ពុជា។   ក្នុង ចំណោមអ្នកស្លាប់ និងរបួស  មាន ២ នាក់ស្លាប់ និង ៨ នាក់ របួសដោយសារគ្រាប់បែកចង្កោម  ដែលទាហានថៃបានប្រើ ទោះបីជាអាវុធប្រភេទនេះត្រូវបានហាម ឃាត់ នៅទូទាំងពិភពលោក។

— ពិតមែនតែសព្វថ្ងៃមានការព្រមព្រៀងផ្អាកបាញ់គ្នាជាក់ស្ដែង   ប៉ុន្ដែស្ថានការណ៍បច្ចុប្បន្ន នៅមាន សភាពផុយស្រួយខ្លាំងណាស់ ។   សង្គ្រាមអាចផ្ទុះទើ្បងវិញ នៅគ្រប់ពេលវេលាទាំងអស់ ដែលមិនអាចប៉ាន់ ស្មានទុកជាមុនបាន  នៅពេលដែលទាហានថៃប្រដាប់ដោយអាវុធធុនធ្ងន់ មានកាំភ្លើងធំ និងរថក្រោះ ត្រូវបាន ដាក់ឱ្យឈរជើងតាមព្រំដែន  ដាក់សម្ពាធជាប់ជាប្រចាំមក លើប្រទេសកម្ពុជា។ 

—សូមអនុញ្ញាតឱ្យខ្ញុំជំរាបជូនអំពីមូលហេតុដែលជាឬសគល់ ដែលនាំឱ្យឈានដល់សង្គ្រាម ឈ្លានពាន ដោយប្រទេសថៃ ប្រឆាំងនឹងប្រទេសកម្ពុជា ដូចតទៅនេះ ៖

— បារាំង និងសៀម  បានចុះហត្ថលេខាលើអនុសញ្ញាឆ្នាំ ១៩០៤ និង សន្ធិសញ្ញា ឆ្នាំ ១៩០៧ បង្កើតគណកម្មការចំរុះដើមី្បកំណត់សីមាព្រំដែនរវាងឥណ្ឌូចិន និងសៀម។  នៅក្នុងថេរវេលា ពីឆ្នាំ ១៩០៥-១៩០៨ គណកម្មការចំរុះបារាំង-សៀម ដែលបង្កើតទើ្បងដោយអនុសញ្ញាឆ្នាំ ១៩០៤ បានធ្វើកម្រងផែនទីចំនួន១១ផ្ទាំង (ផែនទីទាំងអស់មានមាត្រដ្ឋាន ១/២០០.០០០) ដែលក្នុងនោះមានទាំងផែនទី “ដងរែក*ដែលកំណត់សីមាព្រំដែនតំបន់ ៦  ដែលជាតំបន់ប្រាសាទ ព្រះវិហារ ។  (កម្ពុជាស្ថិតក្រោមរាជការអាណា ព្យាបាលបារាំង ពីឆ្នាំ ១៨៦៣ ដល់ ១៩៥៣)

— ចាប់តាំងពីផែនទី*ដងរែក*ត្រូវបានផលិតចប់នៅឆ្នាំ ១៩០៨   ប្រទេសថៃបានទទួល ស្គាល់ផែនទីនេះ ដោយបានស្នើសុំច្បាប់ចម្លងផែនទីជាច្រើនច្បាប់ពីអាជ្ញាធរបារាំង  ដើមី្បការប្រើ ប្រាស់ របស់អភិបាលខេត្ដ តាមព្រំដែនថៃ ជាប់នឹងកម្ពុជា។ 

        — ក្នុងឆ្នាំ ១៩៥៤ ក្រោយពីកម្ពុជាទើបបានឯករាជ្យនៅខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ ១៩៥៣   កងទ័ព ថៃបានលុក លុយចូលដែនដីកម្ពុជា  ហើយនិងបានកាន់កាប់ ប្រាសាទព្រះវិហារ។   ដោយមាន ការអត់ធ្មត់ និងឆន្ទៈ ចង់ចៀសវាងសង្គ្រាម ប្រទេសកម្ពុជាបានដាក់ករណីនេះ ទៅតុលាការយុត្ដធម៌ អន្ដរជាតិ នៅថ្ងៃទី ៦តុលា ឆ្នាំ១៩៥៩។ ដោយផ្អែកជាសំខាន់លើផែនទី “ដងរែក* ដែលតុលាការ ហៅថាផែនទី*ឧបសម្ព័ន ១* តុលាការយុត្ដិធម៌អន្ដរជាតិ បានកាត់ក្ដីនៅថ្ងៃទី ១៥ ខែ មិថុនា ឆ្នាំ ១៩៦២ ដូចតទៅៈ

 “- ប្រាសាទព្រះវិហារស្ថិតនៅក្នុងដែនដីក្រោមអធិបតេយ្យភាពរបស់កម្ពុជា ។

- ប្រទេសថៃ ត្រូវមានកាតព្វកិច្ចដកចេញនូវយោធា ឬកំលាំងប៉ូលីស ឬ កំលាំងការពារ ឬ អ្នកថែរក្សាផ្សេងៗ ដែលត្រូវបានដាក់អោយឈរជើងដោយថៃ នៅឯប្រាសាទ ឬ នៅតំបន់ជុំវិញប្រាសាទ ដែលស្ថិតនៅលើដែនដី របស់កម្ពុជា ។

- ប្រទេសថៃ ត្រូវមានកាតព្វកិច្ចប្រគល់មកឱ្យកម្ពុជាវិញនូវរាល់វត្ថុ ដូចមានបញ្ជាក់ក្នុងសំណើទី ៥ របស់កម្ពុជា   ដែលអាជ្ញាធរថៃបានយកចេញពីប្រាសាទ ឬ តំបន់ប្រាសាទ  ចាប់តាំងពីពេលដែលថៃ បានចូលកាន់កាប់ ប្រាសាទនៅឆ្នាំ ១៩៥៤  ។ ”

— ពាក់ព័ន្ធនឹងខ្សែព្រំដែនរវាងប្រទេសកម្ពុជា និង ថៃ នៅតំបន់ប្រាសាទព្រះវិហារ   អង្គហេតុ របស់តុលាការយុត្ដិធម៌អន្ដរជាតិ នៅឆ្នាំ ១៩៦២  បានលើកយ៉ាងច្បាស់ ក្នុងចំណោមចំណុចផ្សេងៗ ទៀតៗ  ដូចតទៅៈ

“តុលាការចាត់ទុកថា នៅឆ្នាំ ១៩០៨-១៩០៩ ប្រទេសថៃបានទទួលយកផែនទី “]បសម្ព័ន្ធ ១* ថាជា លទ្ធផលនៃការងារខ័ណ្ឌសីមាព្រំដែន    ហើយអាស្រ័យដូចនេះគឺបានទទួលស្គាល់ខ្សែលើផែនទីនេះ ថាជាខ្សែ ព្រំដែន ដែលជាបច្ច័យនៃឥរិយាបថនេះ គឺត្រូវដាក់ប្រាសាទព្រះវិហារស្ថិតនៅក្នុង ដែនដី កម្ពុជា*។។។

“ភាគីទាំងពីរ តាមការប្រព្រឹត្ដរបស់ខ្លួន  បានទទួលស្គាល់ខ្សែនេះ   ហេតុនេះជាបច្ច័យ គឺបានយល់ព្រម ចាត់ទុក វាជាខ្សែព្រំដែនហើយ*។។។

“ពុំមានមូលហេតុណាមួយដែលនាំឱ្យគិតឃើញថា  ភាគីទាំងពីរបានផ្ដល់សារសំខាន់ទៅលើខបែងចែកទឹក នោះទេ...អាស្រ័យដូចនេះ ក្នុងការបកស្រាយសន្ធិសញ្ញា  តុលាការយល់ថាខ្លួនត្រូវជំពាក់ប្រកាសយក តាម ខ្សែព្រំដែនដែលគូសលើផែនទីក្នុងតំបន់ជម្លោះ ”...

—´សូមទាញការយកចិត្ដទុកដាក់របស់ក្រុមប្រឹក្សាសន្ដិសុខអង្គការសហប្រជាជាតិថា  ខាងលើ នេះ គ្រាន់ តែចំណែកតូចមួយនៃអង្គហេតុ របស់តុលាការយុត្ដិធម៌អន្ដរជាតិ។   

—គួរកត់សម្គាល់ដែរថា ចាប់តាំងពីការកាត់ក្ដីរបស់តុលាការយុត្ដិធម៌អន្ដរជាតិនៅឆ្នាំ១៩៦២ ប្រទេស ថៃបានយល់ព្រមដកកម្លាំង និងបុគ្គលិកខ្លួនចេញពីតំបន់ ប្រាសាទព្រះវិហារ  និងតំបន់ ជុំវិញប្រាសាទ ។

— នៅខែ មិថុនា ឆ្នាំ ២០០០  ប្រទេសកម្ពុជា និងថៃ  បានចុះហត្ថលេខាលើ អនុស្សារណៈ នៃការ យោគយល់គ្នារវាងរដ្ឋាភិបាលនៃព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា និង រដ្ឋាភិបាលនៃព្រះរាជាណាចក្រថៃ ស្ដីពីការវាស់វែង និងកំណត់ខ័ណ្ឌសីមាព្រំដែនគោក  ដែលទទួលស្គាល់រួមជាមួយឯកសារផ្សេងទៀត  នូវផែនទី “ដងរែក* ដែលតុលាការយុត្ដិធម៌អន្ដរជាតិហៅថាផែនទី “ឧបសម្ព័ន១*ក្នុងការកាត់ ក្ដីរបស់ខ្លួន)   សម្រាប់ជាមូលដ្ឋានធ្វើការងារវាស់វែង និងកំណត់ខ័ណ្ឌសីមាព្រំដែនគោក រវាងកម្ពុជា និងថៃ។ 

—ប្រទេសថៃចាប់ផ្ដើមទាមទារថាជាដែនដីខ្លួន នូវតំបន់ដែលហៅថា ដី ៤,៦ គម២ ក្នុងតំបន់​ ជុំវិញ ប្រាសាទព្រះវិហារ ទើបតែនៅពេលដែលគណកម្មាធិការបេតិកភ័ណ្ឌពិភពលោក ផ្ដើមពិភាក្សា​​ អំពីការ បញ្ចូលប្រាសាទនេះ ទៅក្នុងបញ្ជីបេតិកភ័ណ្ឌពិភពលោក នៅឆ្នាំ ២០០៨ ប៉ុណ្ណោះ។  ការទាម ទាររបស់ប្រទេស ថៃនេះ  ផ្អែកលើមូលដ្ឋានផែនទី ថៃគូសដោយឯកតោភាគី ដែលគ្មានតម្លៃច្បាប់ អ្វីទាល់តែសោះ។   

 

— ដើមី្បជំរុញការទាមទារខុសច្បាប់របស់ខ្លួននេះ  ប្រទេសថៃបានប្រព្រឹត្ដអំពើឈ្លានពាន ប្រឆាំងនឹង កម្ពុជាចំនួនបីលើកកន្លងរួចមកហើយ   គឺនៅថ្ងៃទី ១៥ កក្កដា ឆ្នាំ ២០០៨    ថ្ងៃទី ១៥ តុលា ឆ្នាំ ២០០៨  និងថ្ងៃទី  ៣ មេសា ឆ្នាំ ២០០៩  នៅតំបន់វត្ដ កែវសិក្ខាគីរីស្វារៈ  វាលឥន្រីយ៍  ភ្នំទ្រព្យ  និង តាសឹម ដែលសុទ្ធសឹងតែស្ថិតនៅក្នុងតំបន់ជុំវិញ ប្រាសាទព្រះវិហារ ។   ការឈ្លានពានទាំងនេះ បាន បណ្ដាលឱ្យមានការខូចខាតដល់ជីវិតមនុស្ស និងទ្រពសម្បត្ដិផងដែរ   ជាពិសេស ប្រាសាទព្រះវិហារ ។

— នៅចំពោះមុខការឈ្លានពាក់យ៉ាងជាក់ច្បាស់ទាំងនេះ   ប្រទេសកម្ពុជាបានធ្វើការ អត់ធ្មត់ជា អតិបរិមា  ហើយបានរក្សាការអំណត់យ៉ាងខ្លាំង ដើមី្បធ្វើការចរចាជាមួយប្រទេសថៃ  រកដំណោះស្រាយបញ្ហា ដោយសន្ដិវិធី  និងចៀសវាងការប៉ះទង្គិចយោធាដោយទ្រង់ទ្រាយធំ។   ប៉ុន្ដែ ការខិតខំរបស់កម្ពុជាពុំទទួលបាន ផលទេ  ព្រោះប្រទេសថៃអាងថាខ្លួនមានអាវុធយុទ្ធភ័ណ្ឌច្រើន និង ទំនើបៗ។ 

— គួររំលឹកផងដែរថា នៅថ្ងៃទី ២៧ ខែ មករា ឆ្នាំ ២០១១   ស្របពេលដែលថៃធ្វើ សមយុទ្ធយោធាតាម ព្រំដែនជាប់កម្ពុជាដោយប្រើកាំភ្លើងធំ តែជាក់ស្ដែងជាការត្រៀមរៀបចំសង្គ្រាម   នាយករដ្ឋមន្ដ្រីអាប់ភីស៊ីត វិជ្ជាជីវ៉ា នៃប្រទេសថៃ បានទាមទារឱ្យប្រទេសកម្ពុជាដកទង់ជាតិ របស់ខ្លួន ចេញពីវត្ដ កែវសិក្ខាគីរីស្វារៈ របស់កម្ពុជា ដែលសង់នៅជិតប្រាសាទព្រះវិហារ តាំងពីឆ្នាំ ១៩៩៨ ។ បីថ្ងៃក្រោយមក នៅថ្ងៃទី ៣១ មករា ឆ្នាំ ២០១១  គាត់បាននិយាយទៀតថា “នឹងប្រើកម្លាំង ជាជម្រើសចុងក្រោយ .....រដ្ឋាភិបាលមិនខ្លាច សង្គ្រាមជាមួយកម្ពុជាទេ ”.   ក្នុងពេលប៉ុន្មាន ថ្ងៃក្រោយមកទៀត  មេបញ្ជាការទ័ពថៃ  ឧត្ដមសេនីយ៍ ប្រាយុទ្ធ ចាន់អូចា ក៏បានបោះសំដី ប្រហាក់ ប្រហែលគ្នាថា  “នឹងប្រើកម្លាំងជាមធ្យោបាយចុងក្រោយ*។    

— ជាថ្មីទៀត នៅថ្ងៃទី ៦ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ ២០១១  នាយករដ្ឋមន្ដ្រីអាប់ភីស៊ីត វិជ្ជាជីវ៉ា បានថ្លែងប្រាប់ អ្នកយកពត៌មានថា “ ខ្ញុំនៅតែយល់ថា ការដកទ័ពចេញតាមសំណើកម្ពុជា មិនអាចធ្វើបានទេ   ព្រោះយើងត្រូវ រក្សាសិទ្ធរបស់ខ្លួន (លើតំបន់នេះ ) បើទោះជាវាអាចមានគ្រោះថ្នាក់ប៉ះទង្គិចគ្នា ម្ដងទៀតក្ដី  ”  ក្នុងពេលដែល កម្ពុជាស្នើឱ្យដកកងទ័ពទាំងសងខាង ឱ្យឆ្ងាយពីខ្សែព្រំដែន  ដើមី្បចៀស វាងការប្រឈមមុខគ្នាដោយអាវុធជា ថ្មីទៀត។ 

— សេចក្ដីថ្លែងការណ៍ទាំងអស់នេះ ស្របនឹងការត្រៀមរៀបចំសង្គ្រាម  គឺជាការបង្កឱ្យមាន ទទ្ហី្បករណ៍  ដើមី្បធ្វើសង្គ្រាមប្រឆាំងនឹងប្រទេសកម្ពុជា នៅខែកុម្ភៈ ថ្ងៃទី ៤-៥-៦-និង ៧ ។   យោងតាមបណ្ដាញ ផ្សព្វផ្សាយរបស់ថៃ ដូចដែលលោកជំទាវ និងឯកឧត្ដមប្រហែលជាបានជ្រាបស្រាប់   សូម្បីតែពេលនេះក៏ថៃ នៅតែបន្ដបង្កើនការដាក់ពង្រាយរថក្រោះ  កាំភ្លើងធំ និងទាហាន ច្រើនថែមទៀត នៅតាមព្រំដែនជាមួយ កម្ពុជា ។ 

— អំពើឈ្លានពានយ៉ាងជាក់ស្ដែង ម្ដងហើយម្ដងទៀត ដោយប្រទេសថៃប្រឆាំងនឹងកម្ពុជា    គឺជាការ រំលោភលើលិខិតូបករណ៍ច្បាប់ដូចខាងក្រោមៈ

១-មាត្រា ៩៤.១ នៃធម្មនុញ្ញអង្គការសហប្រជាជាតិ ស្ដីពីកាតព្វកិច្ចរបស់គ្រប់សមាជិកអង្គការ សហប្រជាជាតិ  ដែលត្រូវគោរពតាមសេចក្ដីសំរេចរបស់តុលាការយុត្ដិធម៌អន្ដរជាតិ នៅក្នុងរាល់ ករណី ដែលមានខ្លួនភាគី។

២-មាត្រា ២.៣  និង  ២.៤   នៃធម្មនុញ្ញអង្គការសហប្រជាជាតិ។

៣-សន្ធិសញ្ញាមិត្ដភាព និងសហប្រតិបត្ដិការនៅអាស៊ីអគ្នេយ៍  មាត្រា ២  ដែលប្រទេសកម្ពុជា និងថៃ ជាភាគី ចែងអំពី ៖

-ការគោរពគ្នាទៅវិញទៅមក លើឯករាជ្យភាព   អធិបតេយ្យភាព  សមភាព និងបូរណ៌ភាពដែនដី និង អត្ដសញ្ញាណជាតិរបស់ប្រជាជាតិទាំងអស់។

- ការដោះស្រាយការខ្វែងគំនិតគ្នា និង ជំលោះ ដោយសន្ដិវិធី ។

- ការលះបង់នូវការគំរាមកំហែង ឬ ការប្រើកំលាំង។

៤-កិច្ចព្រមព្រៀងស្ដីពីអធិបតេយ្យភាព  ឯករាជ្យភាព និងបូរណ៌ភាពដែនដី  និងការមិនអាចរំលោភ បាន   ការមិនចូលបក្សសម្ព័ន្ធ និង ឯកភាពជាតិនៃប្រទេសកម្ពុជា  មាត្រា ២.២. c និង ២.២.ដ នៃ កិច្ចព្រមព្រៀងក្រុងប៉ារីស ឆ្នាំ ១៩៩១។

—អាស្រ័យហេតុនេះ  ខ្ញុំសូមសំណូមពរយ៉ាងទទូចឱ្យក្រុមប្រឹក្សាសន្ដិសុខ  ចាត់វិធានការ ស្របតាម មាត្រា ៣៥.១  ៣៦  ៣៩ និង ៩៤.២ នៃធម្មនុញ្ញអង្គការសហប្រជាជាតិ ដើមី្បបញ្ឈប់ ការឈ្លានពានរបស់ ប្រទេសថៃ ដែលបានបង្កគ្រោះថ្នាក់យ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរដល់សន្ដិភាព និងស្ថិរភាពនៅ ក្នុងតំបន់ ។   នៅពេលរង់ចាំ មានដំណោះស្រាយជាស្ថាពរ រាជរដ្ឋាភិបាលកម្ពុជាយល់ថា ជាការចាំបាច់បំផុត  ត្រូវមានអ្នកសង្កេតការណ៍ ឬ អ្នករក្សាសន្ដិភាពរបស់អង្គការសហប្រជាជាតិ នៅក្នុងតំបន់ព្រំដែននេះ  ដើមី្បធានាថានឹងគ្មានការប្រទូស្ដ សារ៉ាយ ដោយអាវុធជាថ្មីទៀត  ។

—ទោះបីជាការអត់ធ្មត់ និងការប្រឹងប្រឹងរបស់កម្ពុជាដើមី្បរកដំណោះស្រាយដោយ សន្ដិវិធីតាម ការចរចាទ្វេភាគីត្រូវបរាជ័យក៏ដោយ  ក៏កម្ពុជានៅតែមានបំណងជានិច្ច ចង់រក ដំណោះស្រាយដោយសន្ដិវិធី  តាមរយៈក្របខ័ណ្ឌតំបន់ដូចជាអាស៊ាន  ព្រោះកម្ពុជា និងថៃសុទ្ធតែ ជាសមាជិកអង្គការនេះ។

—ក្នុងករណីពុំមានដំណោះស្រាយសន្ដិវិធីចំពោះជម្លោះនេះ ទោះបីជាមានការជួយ សម្រួលពី អាស៊ានហើយក្ដី   កម្ពុជាសូមស្នើសុំឱ្យក្រុមប្រឹក្សាសន្ដិសុខអង្គការសហប្រជាជាតិ បន្ដចូលរួមរកដំណោះ ស្រាយជាស្ថាពរ ស្របតាមធម្មនុញ្ញអង្គការសហប្រជាជាតិ។ 

—ក្រុមប្រឹក្សាសន្ដិសុខក៏អាចដាក់បញ្ហានេះទៅតុលាការយុត្ដិធម៌អន្ដរជាតិ  ដើមី្បបក ស្រាយ សាលក្រមឆ្នាំ ១៩៦២ របស់តុលាការនេះ ស្របតាម មាត្រា ៩៦.១ នៃធម្មនុញ្ញអង្គការ សហប្រជាជាតិ  ព្រោះមូលហេតុដែលជាឬសគល់នៃជម្លោះ  គឺស្ថិតនៅលើការបកស្រាយដោយ ខុសឆ្គងនូវសាលក្រម តុលាការយុត្ដិធម៌អន្ដរជាតិឆ្នាំ ១៩៦២ ។

—ដោយមានសេចក្ដីសម្រេចចិត្ដដ៏ឆាប់រហ័សរបស់ក្រុមប្រឹក្សាសន្ដិសុខអង្គការសហប្រជាជាតិ កាលពី សបា្ដហ៍កន្លងទៅ ដើមី្បកោះប្រជុំនៅថ្ងៃនេះ  កងទ័ពថៃបានបន្ធូរបន្ថយការវាយ ប្រហារទ្រង់ ទ្រាយធំប្រឆាំង កម្ពុជា  ហើយបានឯកភាពលើការផ្អាកបាញ់គ្នា ។    រដ្ឋាភិបាលរបស់ខ្ញុំ សូមឆ្លៀត ឱកាសនេះថ្លែងអំណរគុណ ដ៏ជ្រាលជ្រៅបំផុតដល់សមាជិកក្រុមប្រឹក្សាសន្ដិសុខទាំងអស់ ចំពោះការ ចាត់វិធានការភ្លាមៗនេះ ដែលបាន សង្គ្រោះជីវិត និងបញ្ចៀសទុក្ខវេទនាជាច្រើន  មិនមែនសម្រាប់ តែប្រជាជនកម្ពុជាប៉ុណ្ណោះទេ  គឺទាំងប្រជាជន ថៃផងដែរ។ 

សូមអរគុណ